نویسنده: دکتر زهرا عباسپور:
استرس حالتی است كه شما در واكنش به فشار دنياى بيرون (مدرسه، محيط كار،خانواده، دوستان و ...) يا دنياي درون ( تمايل به موفقيت، ميل به پذيرفته شدن و ...) احساس مى‌كنيد.

استرس واكنش طبيعى افراد در هر سنى است. استرس از غريزه فرد در محافظت از خويش در برابر فشار عاطفى يا جسمى و  مقابله با خطر نشات مى‌گيرد. (استرس کودکان)

در واقع اندكى استرس لازم است. بيشتر ما بدون احساس رقابت نمى‌توانيم در ورزش، موسيقى، كار و مدرسه موفق شده به كمال برسيم. بدون استرس بيشتر ما پروژه‌ها يا كار‌هاى خود را به موقع به پايان نخواهيم رسانيد.

استرس جزء  زندگی است

رخدادهای زيادى در زندگى روى مى‌دهد، پس احساس شكست و ياس امری اجتناب‌ناپذیر خواهد بود. چيزهايى هستند كه شما نمى‌توانيد كنترل كنيد و  نااميدكننده‌ترين بخش قضیه هم همین است.

ممكن است والدين شما دائم در حال مشاجره باشند و يا زندگى اجتماعى شما نابسامان و آشفته باشد. همچنين ممكن است  زمانى كه خود را تحت فشار قرار مى‌دهيد- مانند فشار جهت گرفتن نمرات خوب يا ارتقا در كار _ احساس بدى پيدا كنيد.

 يك واكنش عمومى به استرس انتقاد از خويش است. حتى ممكن است آنقدر احساس ناراحتى بكنيد كه هيچ چيز دلخوش‌كننده‌اى در زندگى نيابيد و زندگى كاملاً بى رحم و خشن به نظر بيايد.

 زمانى كه در چنین وضعی قرار گرفته‌اید، ممکن است به سادگی فکر كنيد كه قادر به تغيير چيزى نيستيد. اما چنين نيست و هنوز مى‌توانيد خيلى چيز‌ها را عوض دهيد.